Duško Vujošević (Foto: Screenshot)
Komemoracija Dušku Vujoševiću, legendarnom treneru, koji je preminuo u 68. godini, održava se od 10 časova u Skupštini grada Beograda.
Komemoracija počinje u 10 sati, a u Skupštinu grada već su stigli: Vlada Dragutinović, Miroslav Berić, Dragan Todorić, Vesko Barović, Vlade Đurović, Radim Ljajić, Danko Lazović, Sale Đorđević, Bogoljub Karić, Saša Pavlović, Ivo Nakić, Zoran Stevanović, Peca Popović, Luka Pavićević, Uroš Tripković, Žarko Paspalj, Moka Slavnić, Boris Tadić, Dejan Tomašević, Žofre Lovernj, Vanja Marinković, Novica Veličković…
Tužni dani za srpski sport i srpsku košarku, koja je ostala bez jednog od najvećih trenera. Vujošević je obeležio više od tri decenije igre pod obručima i ostavio je veliki trag, pa je njegov odlazak veliki gubitak.
Foto-galerija 34 Fotografije
On će počivati na Novog groblju, u Aleji zaslužnih građana. Opelo će se održati u Crkvi svetog Nikole od 13 časova,
Duško Vujošević, jedan od najznačajnijih košarkaških trenera u istoriji jugoslovenske i srpske košarke, rođen je 3. marta 1959. godine u Podgorici. Svoju trenersku karijeru započeo je neobično rano, radeći sa mlađim kategorijama, a već sa 26 godina (1985. godine) preuzeo je kormilo prvog tima Partizana. To je bio početak jedne od najuspešnijih i najemotivnijih sportskih priča na ovim prostorima.
Foto-galerija 117 Fotografije
Njegov rad obeležila je neverovatna sposobnost da u mladim, često anonimnim igračima prepozna šampionski gen i radnu etiku. Pod njegovom palicom stasale su generacije asova koje su kasnije pokorile svet, počevši od Predraga Danilovića i Aleksandra Đorđevića, pa sve do modernih zvezda kao što su Bogdan Bogdanović, Nikola Peković, Jan Veseli i Žofri Lovernj. Vujošević nije bio samo trener; bio je mentor koji je insistirao na opštoj kulturi i obrazovanju. Ostala je upamćena njegova praksa da igračima poklanja knjige klasika književnosti i vodi ih u pozorište, čvrsto verujući da vrhunski sportista mora biti intelektualno zrela i izgrađena ličnost.
Najuspešniji period njegove karijere vezuje se za povratak u Partizan 2001. godine. Tokom naredne decenije, uspostavio je apsolutnu dominaciju u domaćem prvenstvu i ABA ligi, osvojivši preko dvadeset trofeja. Kruna tog rada bio je plasman na Final Four Evrolige u Parizu 2010. godine. Sa jednim od najmlađih i budžetski najskromnijih timova u takmičenju, Partizan je bio na korak od samog vrha Evrope. Zbog ovih neverovatnih rezultata, Evroliga mu je 2009. godine dodelila prestižnu nagradu “Aleksandar Gomeljski” za najboljeg trenera Starog kontinenta.
Pored rada u Partizanu, Vujošević je vodio reprezentacije Srbije i Crne Gore, Crne Gore, kao i Bosne i Hercegovine. Na klupskom nivou, radio je u španskoj Gvadalahari, italijanskim klubovima Skavolini i Breša, ruskom gigantu CSKA iz Moskve, kao i francuskom Limožu. Svuda je ostao upamćen po beskompromisnom insistiranju na treningu i disciplini.
Poslednjih godina, Vujoševićevu karijeru su usporili ozbiljni zdravstveni problemi. Dugogodišnja borba sa dijabetesom dovela je do otkazivanja bubrega, zbog čega se povukao sa klupe i posvetio lečenju. Ipak, on je i dalje prisutan u javnosti kao oštar analitičar i kritičar, čovek koji bez zadrške govori o problemima u sportu i društvu.
Duško Vujošević ostaje simbol jednog vremena u kojem se košarka igrala srcem i znanjem, dokazujući da se fanatičnim radom i spartanskom disciplinom mogu pobediti višestruko bogatiji rivali. Njegovo nasleđe se ne meri samo peharima, već desetinama igrača kojima je trasirao put do svetske slave.
VIDEO Ovako je Duško Vujošević pričao o Bogdanoviću, Zvezdi i Jugoslaviji